28/5/11
30/3/11
Εκδήλωση στη μνήμη του καθηγητή Σπύρου Ράση, Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011, ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
Ομ. Καθηγητής Ζήσης Παπαδημητρίου, "Κοινωνία και διανόηση",
διάλεξη στη μνήμη του καθηγητή Σπύρου Ράση, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011,19:00 - 10ος Όροφος,Πύργος Παιδαγωγικής, ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
12/2/11
ο αντικατοπτρισμός του Ντόριαν Γκρέϋ ... - Στάθης, "Ελευθεροτυπία", xi.ii.mmxi
Ο κ. Φ. αγαπούσε παθιασμένα το περιβάλλον, αλλά δεν ένοιωθε το ίδιο θερμά για την πατρίδα...
«Προφανώς ούτε το περιβάλλον έχει πατρίδα» συμπέρανε ο κ. Χ, φίλος του κ. Φ...
Οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί απώλεια εισοδήματος.
Κυριώτατα όμως έχουν υποστεί απώλεια πολιτικής ισχύος.
Η χώρα έχει περιέλθει υπό καθεστώς Κατοχής Ευρωαμερικανών Τοκογλύφων και, σχεδόν αμαχητί, οι εργαζόμενοι χάνουν ένα-ένα όσα κατέκτησαν μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η επιστροφή του πολιτισμού της εργασίας στη βαρβαρότητα της αγοραίας ζούγκλας δεν είναι ante portas αλλά inter arma.
Παρά ταύτα, το κακό είναι ακόμα στην αρχή του, άλλες, ακόμα σκοτεινότερες εξελίξεις επέρχονται. Αλλά, αν ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ιστορικές ευθύνες για αυτήν την επίθεση εναντίον των δικαιωμάτων του λαού, δεν έχουν ανάλογες ευθύνες κι εκείνοι που δεν μπορούν να οργανώσουν την άμυνά του;
Γιατί δηλαδή, ενώ φανήκαμε ικανοί για το «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω» όσον αφορά τα διόδια, είμαστε ακόμα ανίκανοι για το «απεργώ-απεργώ» εις ό,τι αφορά τα μεροκάματα, τις περικοπές, τη βαρειά φορολόγηση, τα σκάνδαλα και την πολιτική δημαγωγία;
Οι ευθύνες για κάτι τέτοιο προφανώς βαραίνουν την Αριστερά, αν όχι στο σύνολό της, αλλά πάντως στην αδυναμία της να εμφανίσει το σύνολό της ως δύναμη ικανή και αναγκαία για την άμυνα (ίσως και την αντεπίθεση) του λαού.
Το πρόβλημα αυτό έχει κρατήσει πολύ. Ουδείς ζητά απ' την Αριστερά να ενωθεί, οι πολιτικές της επιλογές διαφέρουν έντονα - και καλώς! όμως πολλοί, κι όχι μόνον αριστεροί, ζητούν απ' την Αριστερά να συμπαραταχθεί.
Γιατί αυτό, τουλάχιστον για την ώρα, φαίνεται ακατόρθωτο;
Ισως διότι εδώ και πολλά χρόνια η Αριστερά έχει πάψει να παράγει ιδεολογία και ταυτότητα.
Το μεν ΚΚΕ έχει ταριχεύσει τις ιδεολογικές του αναζητήσεις μέσα στο ιστορικό του δίκιο και παράγει όση πολιτική χρειάζεται για την αυθυπαρξία του, η δε υπόλοιπη Αριστερά δεν παράγει τίποτα εδώ και χρόνια.
Ηδη από το 1990 και μετά η κάποτε ανανεωτική, αλλά και η υπόλοιπη, η ριζοσπαστική Αριστερά, έπαψαν να παράγουν λόγο οι ίδιες κι άρχισαν απλώς να υιοθετούν τον λόγο των μη-κυβερνητικών-οργανώσεων κι άλλων νεόκοπων σχημάτων
με τα οποία το αστικό καθεστώς νομιμοποιούσε αταξικές προσεγγίσεις όπως οι «κοινωνίες των πολιτών», πολύ βολικές εν τέλει στον πολιτικό νεοφιλελευθερισμό εν πρώτοις και στον άγριον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό στη συνέχεια.
...........................................
Ετσι, σιγά-σιγά κι ανεπαισθήτως σημαντικό μέρος της Αριστεράς (περισσότερο τα στελέχη της, παρά τα μέλη και οι ψηφοφόροι της) βρέθηκε περιτειχισμένο από θεωρίες, έννοιες, λέξεις, ιδέες, ρητορική και σημειολογία, αμερικανικής κυρίως
προέλευσης όπως ο μεταμοντερνισμός, η πολιτική ορθότης, ο πολυπολιτισμός, ο αυτοπροσδιορισμός, το φαντασιακό, η αφήγηση της ιστορίας, η αλήθεια του άλλου -ένα δηλαδή
ιδεολογικό πλεκτό πολύ της μόδας, εν πολλοίς αντιμαρξιστικό και οπωσδήποτε χρήσιμο για την αφομοίωση απ' το καθεστώς άλλοτε επαναστατικών ή μεταρρυθμιστικών πολιτικών.
Μια ιδεολογία που με τον καιρό ένα μέρος της Αριστεράς άρχισε να νομίζει ότι ήταν δική της, ενώ απλώς
διευκόλυνε πολλούς να κάνουν κρατικοκομματικές καριέρες, να απομυζούν το κράτος μέσω ΜΚΟ, διορισμών και αναθέσεων και πάντως μια ιδεολογία που διέρρηξε τη σχέση αυτών των αριστερών με τον λαό, τη λαϊκή παράδοση, αλλά και τις λαϊκές ανάγκες.
Τα αποτελέσματα αυτής της μετάλλαξης, να έχουμε δηλαδή μια Αριστερά με ιδεολογίες άλλων, τα είδαμε σε κρίσιμα θέματα, όπως το Σχέδιο Ανάν, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και άλλα...
Οπως και να 'χει, η βλάβη δεν είναι ανήκεστος -ίσως η δυναμική της κρίσης να αποκαλύψει τη φενάκη- ίσως ο μαρξισμός τώρα περισσότερο παρά ποτέ μπορεί να φωτίσει τα πράγματα...
ΥΓ. Η στήλη σάς ευχαριστεί όλους θερμώς -ξέρετε εσείς...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 11.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=250227
«Προφανώς ούτε το περιβάλλον έχει πατρίδα» συμπέρανε ο κ. Χ, φίλος του κ. Φ...
Οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί απώλεια εισοδήματος.
Κυριώτατα όμως έχουν υποστεί απώλεια πολιτικής ισχύος.
Η χώρα έχει περιέλθει υπό καθεστώς Κατοχής Ευρωαμερικανών Τοκογλύφων και, σχεδόν αμαχητί, οι εργαζόμενοι χάνουν ένα-ένα όσα κατέκτησαν μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η επιστροφή του πολιτισμού της εργασίας στη βαρβαρότητα της αγοραίας ζούγκλας δεν είναι ante portas αλλά inter arma.
Παρά ταύτα, το κακό είναι ακόμα στην αρχή του, άλλες, ακόμα σκοτεινότερες εξελίξεις επέρχονται. Αλλά, αν ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ιστορικές ευθύνες για αυτήν την επίθεση εναντίον των δικαιωμάτων του λαού, δεν έχουν ανάλογες ευθύνες κι εκείνοι που δεν μπορούν να οργανώσουν την άμυνά του;
Γιατί δηλαδή, ενώ φανήκαμε ικανοί για το «δεν πληρώνω - δεν πληρώνω» όσον αφορά τα διόδια, είμαστε ακόμα ανίκανοι για το «απεργώ-απεργώ» εις ό,τι αφορά τα μεροκάματα, τις περικοπές, τη βαρειά φορολόγηση, τα σκάνδαλα και την πολιτική δημαγωγία;
Οι ευθύνες για κάτι τέτοιο προφανώς βαραίνουν την Αριστερά, αν όχι στο σύνολό της, αλλά πάντως στην αδυναμία της να εμφανίσει το σύνολό της ως δύναμη ικανή και αναγκαία για την άμυνα (ίσως και την αντεπίθεση) του λαού.
Το πρόβλημα αυτό έχει κρατήσει πολύ. Ουδείς ζητά απ' την Αριστερά να ενωθεί, οι πολιτικές της επιλογές διαφέρουν έντονα - και καλώς! όμως πολλοί, κι όχι μόνον αριστεροί, ζητούν απ' την Αριστερά να συμπαραταχθεί.
Γιατί αυτό, τουλάχιστον για την ώρα, φαίνεται ακατόρθωτο;
Ισως διότι εδώ και πολλά χρόνια η Αριστερά έχει πάψει να παράγει ιδεολογία και ταυτότητα.
Το μεν ΚΚΕ έχει ταριχεύσει τις ιδεολογικές του αναζητήσεις μέσα στο ιστορικό του δίκιο και παράγει όση πολιτική χρειάζεται για την αυθυπαρξία του, η δε υπόλοιπη Αριστερά δεν παράγει τίποτα εδώ και χρόνια.
Ηδη από το 1990 και μετά η κάποτε ανανεωτική, αλλά και η υπόλοιπη, η ριζοσπαστική Αριστερά, έπαψαν να παράγουν λόγο οι ίδιες κι άρχισαν απλώς να υιοθετούν τον λόγο των μη-κυβερνητικών-οργανώσεων κι άλλων νεόκοπων σχημάτων
με τα οποία το αστικό καθεστώς νομιμοποιούσε αταξικές προσεγγίσεις όπως οι «κοινωνίες των πολιτών», πολύ βολικές εν τέλει στον πολιτικό νεοφιλελευθερισμό εν πρώτοις και στον άγριον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό στη συνέχεια.
...........................................
Ετσι, σιγά-σιγά κι ανεπαισθήτως σημαντικό μέρος της Αριστεράς (περισσότερο τα στελέχη της, παρά τα μέλη και οι ψηφοφόροι της) βρέθηκε περιτειχισμένο από θεωρίες, έννοιες, λέξεις, ιδέες, ρητορική και σημειολογία, αμερικανικής κυρίως
προέλευσης όπως ο μεταμοντερνισμός, η πολιτική ορθότης, ο πολυπολιτισμός, ο αυτοπροσδιορισμός, το φαντασιακό, η αφήγηση της ιστορίας, η αλήθεια του άλλου -ένα δηλαδή
ιδεολογικό πλεκτό πολύ της μόδας, εν πολλοίς αντιμαρξιστικό και οπωσδήποτε χρήσιμο για την αφομοίωση απ' το καθεστώς άλλοτε επαναστατικών ή μεταρρυθμιστικών πολιτικών.
Μια ιδεολογία που με τον καιρό ένα μέρος της Αριστεράς άρχισε να νομίζει ότι ήταν δική της, ενώ απλώς
διευκόλυνε πολλούς να κάνουν κρατικοκομματικές καριέρες, να απομυζούν το κράτος μέσω ΜΚΟ, διορισμών και αναθέσεων και πάντως μια ιδεολογία που διέρρηξε τη σχέση αυτών των αριστερών με τον λαό, τη λαϊκή παράδοση, αλλά και τις λαϊκές ανάγκες.
Τα αποτελέσματα αυτής της μετάλλαξης, να έχουμε δηλαδή μια Αριστερά με ιδεολογίες άλλων, τα είδαμε σε κρίσιμα θέματα, όπως το Σχέδιο Ανάν, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και άλλα...
Οπως και να 'χει, η βλάβη δεν είναι ανήκεστος -ίσως η δυναμική της κρίσης να αποκαλύψει τη φενάκη- ίσως ο μαρξισμός τώρα περισσότερο παρά ποτέ μπορεί να φωτίσει τα πράγματα...
ΥΓ. Η στήλη σάς ευχαριστεί όλους θερμώς -ξέρετε εσείς...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 11.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=250227
13/11/10
"ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Ανοιχτή Πόλη": Απόφαση για β΄γύρο περιφερειακών και δημοτικών εκλογών
"Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη"
Απόφαση για β΄γύρο περιφερειακών και δημοτικών εκλογών
Δήλωση Τριαντάφυλλου Μηταφίδη για το αποτέλεσμα των εκλογών 2010
Για μια ριζοσπαστική απάντηση στην κρίση!
Για την άλλη Θεσσαλονίκη που είναι αναγκαία και εφικτή!
Ευχαριστούμε τους/τις Θεσσαλονικείς που με την ψήφο τους στήριξαν την “ανοιχτή πόλη”, αναγνωρίζοντας στις θέσεις μας τον εναλλακτικό, ριζοσπαστικό, κινηματικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια αυτοδιοικητική πολιτική, ώστε να φέρει την ουσιαστική αλλαγή στο δήμο Θεσσαλονίκης, σε συνθήκες κρίσης και «μνημονιακού μονόδρομου».
Πριν από οχτώ χρόνια, ενεργοί πολίτες της Θεσσαλονίκης και μέλη κομμάτων – κινήσεων της Ανανεωτικής-Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, εκφράζοντας την «άλλη Θεσσαλονίκη» συγκροτήσαμε τη δημοτική κίνηση «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ».
Σήμερα, απαντώντας στα αμείλικτα ερωτήματα και τα μηνύματα της «μετά το ΔΝΤ εποχής» η «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ» παρέδωσε τη σκυτάλη στη «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ». Μια παράταξη της «αλληλεγγύης και της κοινωνικής ανυπακοής», που τις γραμμές της πυκνώνουν άνθρωποι με κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική δράση, κινήσεις-πρωτοβουλίες πολιτών, όπως οι «επιτροπές ακρίβεια-stop» και το κίνημα κατά των διοδίων, συνελεύσεις σε επίπεδο γειτονιάς, μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων και οργανώσεων της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που δεν εξαντλείται σε αφορισμούς και στο ρόλο της Κασσάνδρας, που δεν είναι πολιτικά μονόχνωτη και δεν στηρίζεται σε «ληγμένα» στερεότυπα, αλλά πατώντας στις καλύτερες παραδόσεις της και εμπνεόμενη από πανανθρώπινες αξίες, προσπαθήσαμε να αγκαλιάσουμε και να κινητοποιήσουμε όσους/ες «δεν βολεύονται με λιγότερο ήλιο» και θέλουν μια Θεσσαλονίκη ανοιχτή-βιώσιμη πόλη.
Επιδιώξαμε το διάλογο και το συντονισμό δράσης όλων εκείνων των δυνάμεων στην πόλη μας που αναζητούν τη ριζική ανατροπή στο συντηρητικό σκηνικό της και όχι απλώς μια αλλαγή διαχειριστή στο πλαίσιο του δικομματισμού, όπως φιλοδοξούν ο εκλεκτός της κυβέρνησης κ. Μπουτάρης και οι υποστηρικτές του (κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, ΔΗ.ΑΡΙ., Ντ. Μπακογιάννη, αλλά και γνωστές φιγούρες της «επάρρατης» -κατά τ’ άλλα- Δεξιάς). Ανεπίδεκτοι μαθήσεως, ακόμη και μετά την καταλυτική για την κυβέρνηση εκλογική ετυμηγορία της περασμένης Κυριακής, πασχίζουν να μας πείσουν πως οι εκλογές της ερχόμενης Κυριακής αφορούν κατ’ αποκλειστικότητα το πρόσωπο του δημάρχου και ελάχιστα έως καθόλου τον άγριο καπιταλισμό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που οι νέοι δήμαρχοι θα κληθούν να εφαρμόσουν σε βάρος των τοπικών κοινωνιών ως «αναγκαίο-δήθεν-κακό».
Απέναντι στις δημαγωγικές κορώνες της δεξιάς Διοίκησης του δήμου Θεσσαλονίκης για το «μνημόνιο» προτείναμε έγκαιρα την εφαρμογή ενός σχεδίου «έκτακτης ανάγκης» στην πόλη μας, ώστε να αντιμετωπίσουμε τη ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής κρίσης και τα εξοντωτικά μέτρα κυβέρνησης-«τρόικας», όπως ζητεί εδώ και καιρό και το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτοί που κόπτονται σήμερα για τα θύματα της κρίσης και ανακάλυψαν εν μέσω των εκλογών την κοινωνική πολιτική απάντησαν στην πρότασή μας με την εκκωφαντική σιωπή τους!
Δεν πάψαμε επίσης να τονίζουμε ότι η αυτοδιοικητική μάχη είναι ταυτόχρονα και μια ιδεολογική αναμέτρηση για τη φυσιογνωμία και την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης: από τη μια μεριά, μια πόλη φοβική, συμπλεγματική, παγιδευμένη στις εθνικιστικές ιδεοληψίες της «Χουντο-Δεξιάς του Κυρίου» και τη διαφθορά. Από την άλλη, μια πόλη πολυπολιτισμική, δημοκρατική, «ανοικτό παράθυρο» στον κόσμο.
Με αυτό το σχέδιο, που συνιστά ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και κατεστημένες λογικές, που δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις και ενεργοποιεί τους πολίτες να διεκδικήσουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ζητήσαμε την ψήφο τους. Με πενιχρά οικονομικά μέσα και παρά τους αποκλεισμούς από τα κεντρικά κανάλια, εξασφαλίσαμε την επανεκλογή μας στο νέο Δ.Σ., γεγονός που μας επιτρέπει να προσφέρουμε με νέα δύναμη στο δήμο και την πόλη. Αλλά το ποσοστό που πετύχαμε είναι, κατά τη γνώμη μας, κατώτερο των πραγματικών μας δυνατοτήτων. Είναι φανερό ότι η διάχυτη συμπάθεια προς τη δημοτική μας παράταξη δεν εκφράστηκε με την ανάλογη θετική ψήφο στην κάλπη. Πληρώσαμε κι εμείς τις συνέπειες από τον κατακερματισμό και τη συνειδησιακή κρίση του πολιτικού χώρου που μας στηρίζει και που εκφράστηκε και με την αποχή. Το μεγάλο κέρδος όμως είναι η πολιτική και ψυχική ενότητα που κατακτήσαμε δουλεύοντας για τον κοινό σκοπό. Η δυναμική συμμετοχή πολλών νέων ανθρώπων στην προεκλογική εκστρατεία και το ψηφοδέλτιο αποτελούν το κεκτημένο και το νέο θεμέλιο της αυτοδιοικητικής μας δράσης.
Επειδή δεν «νίπτουμε τας χείρας μας» απέναντι στο πολιτικό πρόβλημα και το μέλλον της πόλης, επειδή είναι έξω από τις αρχές μας η αποχή και οι ισοπεδωτικοί αφορισμοί του τύπου «όλοι ίδιοι είναι», η τοποθέτησή μας απέναντι στους διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου, γίνεται με όρους αριστερής, ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης, με βάση τους προγραμματικούς άξονες της εκλογικής μας διακήρυξης για μια «Θεσσαλονίκη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ανυπακοής».
Ως προς τον κ. Γκιουλέκα, όσες αποστάσεις κι αν κρατάει από το αμαρτωλό καθεστώς Παπαγεωργόπουλου, τη νεόκοπη «Ομάδα Δημιουργίας» κοσμούν γνωστοί στυλοβάτες του προκατόχου του. Οι εθνικιστικές του θέσεις και οι στενοί δεσμοί του με τον υμνητή της χούντας μητροπολίτη Άνθιμο τον καθιστούν παντελώς ακατάλληλο για δήμαρχο της πόλης. Μια πόλη στην οποία πρέπει να αφυπνιστούν η πολυπολιτισμική της συνείδηση και η κοινωνική της μνήμη, ώστε να αγκαλιάσει τον πλούτο του διαφορετικού, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που συνέρρευσαν στην πόλη, αλλά και να συνεργαστεί με τους Βαλκάνιους γείτονές της χωρίς εθνικιστικές παρωπίδες.
Ως προς τον «εναλλακτικό» κ. Μπουτάρη, η πρόσδεσή του στο κυβερνητικό άρμα, ο πολιτικός του καιροσκοπισμός και οι παλινωδίες του γύρω από κρίσιμα ζητήματα της πόλης, τον καθιστούν αφερέγγυο για τη θέση του δημάρχου. Ενδεικτική η θέση του κατά του δημοψηφίσματος για την υποθαλάσσια, κατά της προσφυγής για τη διάσωση των Αλευρόμυλων ΑΛΛΑΤΙΝΗ, υπέρ της ιδιωτικοποίησης του ΣΕΜΠΟ στο λιμάνι κ.α.
Είναι φανερό, λοιπόν, πως η Δημοτική Κίνηση «Θεσσαλονίκη-Ανοιχτή Πόλη» – ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία – θεωρεί και τους δύο υποψήφιους Δημάρχους ακατάλληλους για να αντιμετωπίσουν τα «κακοφορμισμένα» προβλήματα αυτής της πόλης, πολύ δε περισσότερο να δρομολογήσουν την ριζική αλλαγή που έχει ανάγκη. Μ’ αυτά τα κριτήρια καλούμε τους πολίτες να προσέλθουν στο β΄ γύρο των δημοτικών εκλογών.
Εμείς θα είμαστε εδώ, στο Δημοτικό Συμβούλιο και τους Κοινωνικούς Αγώνες συνεχίζοντας και διεκδικώντας μια πόλη, που όχι μόνο θα την κατοικούμε μα θα τη νιώθουμε ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ. Μια τέτοια πόλη δεν μπορεί να είναι παρά μια ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ.
Θεσσαλονίκη 11-11-2010
«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»
Απόφαση για β΄γύρο περιφερειακών και δημοτικών εκλογών
Δήλωση Τριαντάφυλλου Μηταφίδη για το αποτέλεσμα των εκλογών 2010
Για μια ριζοσπαστική απάντηση στην κρίση!
Για την άλλη Θεσσαλονίκη που είναι αναγκαία και εφικτή!
Ευχαριστούμε τους/τις Θεσσαλονικείς που με την ψήφο τους στήριξαν την “ανοιχτή πόλη”, αναγνωρίζοντας στις θέσεις μας τον εναλλακτικό, ριζοσπαστικό, κινηματικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια αυτοδιοικητική πολιτική, ώστε να φέρει την ουσιαστική αλλαγή στο δήμο Θεσσαλονίκης, σε συνθήκες κρίσης και «μνημονιακού μονόδρομου».
Πριν από οχτώ χρόνια, ενεργοί πολίτες της Θεσσαλονίκης και μέλη κομμάτων – κινήσεων της Ανανεωτικής-Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, εκφράζοντας την «άλλη Θεσσαλονίκη» συγκροτήσαμε τη δημοτική κίνηση «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ».
Σήμερα, απαντώντας στα αμείλικτα ερωτήματα και τα μηνύματα της «μετά το ΔΝΤ εποχής» η «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ» παρέδωσε τη σκυτάλη στη «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ». Μια παράταξη της «αλληλεγγύης και της κοινωνικής ανυπακοής», που τις γραμμές της πυκνώνουν άνθρωποι με κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική δράση, κινήσεις-πρωτοβουλίες πολιτών, όπως οι «επιτροπές ακρίβεια-stop» και το κίνημα κατά των διοδίων, συνελεύσεις σε επίπεδο γειτονιάς, μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων και οργανώσεων της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που δεν εξαντλείται σε αφορισμούς και στο ρόλο της Κασσάνδρας, που δεν είναι πολιτικά μονόχνωτη και δεν στηρίζεται σε «ληγμένα» στερεότυπα, αλλά πατώντας στις καλύτερες παραδόσεις της και εμπνεόμενη από πανανθρώπινες αξίες, προσπαθήσαμε να αγκαλιάσουμε και να κινητοποιήσουμε όσους/ες «δεν βολεύονται με λιγότερο ήλιο» και θέλουν μια Θεσσαλονίκη ανοιχτή-βιώσιμη πόλη.
Επιδιώξαμε το διάλογο και το συντονισμό δράσης όλων εκείνων των δυνάμεων στην πόλη μας που αναζητούν τη ριζική ανατροπή στο συντηρητικό σκηνικό της και όχι απλώς μια αλλαγή διαχειριστή στο πλαίσιο του δικομματισμού, όπως φιλοδοξούν ο εκλεκτός της κυβέρνησης κ. Μπουτάρης και οι υποστηρικτές του (κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, ΔΗ.ΑΡΙ., Ντ. Μπακογιάννη, αλλά και γνωστές φιγούρες της «επάρρατης» -κατά τ’ άλλα- Δεξιάς). Ανεπίδεκτοι μαθήσεως, ακόμη και μετά την καταλυτική για την κυβέρνηση εκλογική ετυμηγορία της περασμένης Κυριακής, πασχίζουν να μας πείσουν πως οι εκλογές της ερχόμενης Κυριακής αφορούν κατ’ αποκλειστικότητα το πρόσωπο του δημάρχου και ελάχιστα έως καθόλου τον άγριο καπιταλισμό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που οι νέοι δήμαρχοι θα κληθούν να εφαρμόσουν σε βάρος των τοπικών κοινωνιών ως «αναγκαίο-δήθεν-κακό».
Απέναντι στις δημαγωγικές κορώνες της δεξιάς Διοίκησης του δήμου Θεσσαλονίκης για το «μνημόνιο» προτείναμε έγκαιρα την εφαρμογή ενός σχεδίου «έκτακτης ανάγκης» στην πόλη μας, ώστε να αντιμετωπίσουμε τη ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής κρίσης και τα εξοντωτικά μέτρα κυβέρνησης-«τρόικας», όπως ζητεί εδώ και καιρό και το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτοί που κόπτονται σήμερα για τα θύματα της κρίσης και ανακάλυψαν εν μέσω των εκλογών την κοινωνική πολιτική απάντησαν στην πρότασή μας με την εκκωφαντική σιωπή τους!
Δεν πάψαμε επίσης να τονίζουμε ότι η αυτοδιοικητική μάχη είναι ταυτόχρονα και μια ιδεολογική αναμέτρηση για τη φυσιογνωμία και την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης: από τη μια μεριά, μια πόλη φοβική, συμπλεγματική, παγιδευμένη στις εθνικιστικές ιδεοληψίες της «Χουντο-Δεξιάς του Κυρίου» και τη διαφθορά. Από την άλλη, μια πόλη πολυπολιτισμική, δημοκρατική, «ανοικτό παράθυρο» στον κόσμο.
Με αυτό το σχέδιο, που συνιστά ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές και κατεστημένες λογικές, που δημιουργεί ευρύτερες συσπειρώσεις και ενεργοποιεί τους πολίτες να διεκδικήσουν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ζητήσαμε την ψήφο τους. Με πενιχρά οικονομικά μέσα και παρά τους αποκλεισμούς από τα κεντρικά κανάλια, εξασφαλίσαμε την επανεκλογή μας στο νέο Δ.Σ., γεγονός που μας επιτρέπει να προσφέρουμε με νέα δύναμη στο δήμο και την πόλη. Αλλά το ποσοστό που πετύχαμε είναι, κατά τη γνώμη μας, κατώτερο των πραγματικών μας δυνατοτήτων. Είναι φανερό ότι η διάχυτη συμπάθεια προς τη δημοτική μας παράταξη δεν εκφράστηκε με την ανάλογη θετική ψήφο στην κάλπη. Πληρώσαμε κι εμείς τις συνέπειες από τον κατακερματισμό και τη συνειδησιακή κρίση του πολιτικού χώρου που μας στηρίζει και που εκφράστηκε και με την αποχή. Το μεγάλο κέρδος όμως είναι η πολιτική και ψυχική ενότητα που κατακτήσαμε δουλεύοντας για τον κοινό σκοπό. Η δυναμική συμμετοχή πολλών νέων ανθρώπων στην προεκλογική εκστρατεία και το ψηφοδέλτιο αποτελούν το κεκτημένο και το νέο θεμέλιο της αυτοδιοικητικής μας δράσης.
Επειδή δεν «νίπτουμε τας χείρας μας» απέναντι στο πολιτικό πρόβλημα και το μέλλον της πόλης, επειδή είναι έξω από τις αρχές μας η αποχή και οι ισοπεδωτικοί αφορισμοί του τύπου «όλοι ίδιοι είναι», η τοποθέτησή μας απέναντι στους διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου, γίνεται με όρους αριστερής, ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης, με βάση τους προγραμματικούς άξονες της εκλογικής μας διακήρυξης για μια «Θεσσαλονίκη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ανυπακοής».
Ως προς τον κ. Γκιουλέκα, όσες αποστάσεις κι αν κρατάει από το αμαρτωλό καθεστώς Παπαγεωργόπουλου, τη νεόκοπη «Ομάδα Δημιουργίας» κοσμούν γνωστοί στυλοβάτες του προκατόχου του. Οι εθνικιστικές του θέσεις και οι στενοί δεσμοί του με τον υμνητή της χούντας μητροπολίτη Άνθιμο τον καθιστούν παντελώς ακατάλληλο για δήμαρχο της πόλης. Μια πόλη στην οποία πρέπει να αφυπνιστούν η πολυπολιτισμική της συνείδηση και η κοινωνική της μνήμη, ώστε να αγκαλιάσει τον πλούτο του διαφορετικού, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που συνέρρευσαν στην πόλη, αλλά και να συνεργαστεί με τους Βαλκάνιους γείτονές της χωρίς εθνικιστικές παρωπίδες.
Ως προς τον «εναλλακτικό» κ. Μπουτάρη, η πρόσδεσή του στο κυβερνητικό άρμα, ο πολιτικός του καιροσκοπισμός και οι παλινωδίες του γύρω από κρίσιμα ζητήματα της πόλης, τον καθιστούν αφερέγγυο για τη θέση του δημάρχου. Ενδεικτική η θέση του κατά του δημοψηφίσματος για την υποθαλάσσια, κατά της προσφυγής για τη διάσωση των Αλευρόμυλων ΑΛΛΑΤΙΝΗ, υπέρ της ιδιωτικοποίησης του ΣΕΜΠΟ στο λιμάνι κ.α.
Είναι φανερό, λοιπόν, πως η Δημοτική Κίνηση «Θεσσαλονίκη-Ανοιχτή Πόλη» – ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία – θεωρεί και τους δύο υποψήφιους Δημάρχους ακατάλληλους για να αντιμετωπίσουν τα «κακοφορμισμένα» προβλήματα αυτής της πόλης, πολύ δε περισσότερο να δρομολογήσουν την ριζική αλλαγή που έχει ανάγκη. Μ’ αυτά τα κριτήρια καλούμε τους πολίτες να προσέλθουν στο β΄ γύρο των δημοτικών εκλογών.
Εμείς θα είμαστε εδώ, στο Δημοτικό Συμβούλιο και τους Κοινωνικούς Αγώνες συνεχίζοντας και διεκδικώντας μια πόλη, που όχι μόνο θα την κατοικούμε μα θα τη νιώθουμε ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ. Μια τέτοια πόλη δεν μπορεί να είναι παρά μια ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ.
Θεσσαλονίκη 11-11-2010
«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»
31/10/10
Δημοτικές Εκλογές 2010 - "ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Ανοιχτή Πόλη": Εκπαίδευση και οι αξίες της Αριστεράς στη συγκυρία...
Μηταφίδης Τριαντάφυλλος
Υποψήφιος Δήμαρχος – Επικεφαλής συνδυασμού “Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη”
Πόλις είναι οι άνθρωποί της…
Αντιστεκόμαστε στις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες και νεοσυντηρητικές πολιτικές της κυβέρνησης του Μνημονίου που βάλλουν ευθέως το δημοκρατικό χαρακτήρα της παρεχόμενη δημόσιας εκπαίδευσης.
Προτάσσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και τις αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κοινωνικής απελευθέρωσης και της κοινωνικής ισότητας απέναντι στον ορυμαγδό του Δ.Ν.Τ., της Ε.Ε. καθώς και της πολιτικής των ιδεολόγων τους.
Εργαζόμαστε με κριτική ματιά, με επιστημονική συγκρότηση και αγωνιζόμαστε για μια ενιαία δωρεάν δημόσια πολυτεχνική εκπαίδευση, προσανατολισμένη στη βαθύτερη και ολόπλευρη ανθρωπιστική και δημοκρατική παιδεία για όλους/όλες, χωρίς αποκλεισμούς και ταξικές, φυλετικές, εθνοτικές και πολιτισμικές διακρίσεις.
Υπερασπιζόμαστε το σχολείο σε μια πόλη/για μια πόλη που οργανώνεται και λειτουργεί στη βάση των μορφωτικών και κοινωνικών αναγκών, της ιστορίας, του πολιτισμού και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων της, σε μια κοινωνία/για μια κοινωνία δίχως οικονομικούς, πολιτικούς, ταξικούς φραγμούς και κοινωνικές αγκυλώσεις.
Για εμάς οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι “πελάτες”, η γνώση δεν είναι εμπόρευμα αλλά κοινωνικό αγαθό.
Προασπίζουμε, σε μια Θεσσαλονίκη – ανοιχτή πόλη:
(i). το δημοκρατικό σχολείο – τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας των Σχολικών Επιτροπών και των Επιτροπών Παιδείας του Δήμου,
(ii). τα σχολεία με μόνιμο διδακτικό προσωπικό και σταθερές-μόνιμες εργασιακές σχέσεις με ενισχυμένα δικαιώματα κοινωνικής-υγειονομικής ασφάλισης,
(iii). τα σχολεία με πλήρεις υλικοτεχνικές υποδομές, επιδιώκουμε την κατάργηση του φαινομένου της διπλοβάρδιας καθώς και την απαλλοτρίωση – επανάκτηση όλων των οικοπέδων που προορίζονταν για σχολική στέγη και λόγω ιδιοτελών συμφερόντων άλλαξε η χρήση τους,
(iv). το σχολείο όπου εφαρμόζονται οι αρχές της παιδαγωγικής και οικολογικής αρχιτεκτονικής, τα σχολεία-οάσεις βιοκλιματικού σχεδιασμού και πράσινου,
(v). το σχολείο που προλαμβάνει και αντιμετωπίζει τις εκδηλώσεις βίας και εκφοβισμού, ρατσισμού και ξενοφοβικών αντιλήψεων.
Μετουσιώνουμε τον έλεγχο της εξουσίας των δυνατών σε ενδυνάμωση της συλλογικής δράσης όπου τα πρόσωπα σκέφτονται, αισθάνονται, επιθυμούν, εκφράζονται… Μετασχηματίζουμε τον αναπαραγωγικό και τεχνοκρατικό χαρακτήρα της σχολικής εκπαίδευσης σε πνοή δημιουργικής, αναστοχαστικής δραστηριότητας όπου τα υποκείμενα (μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς) συγκροτούνται διαλεκτικά και γίνονται μέτοχοι σε έναν αυθεντικό θεωρητικο-πραξιακό & ηθικο-πολιτικό διάλογο όπου συνειδητοποιούν τις σχέσεις, τις δομές, τις δυνατότητες απελευθερωμένα από προκαταλήψεις, φόβους, μυστικισμούς και αφηρημένες μεταφυσικές σκοταδιστικές κοσμοαντιλήψεις.
Μεταμορφώνουμε τον αυταρχισμό της ιεραρχίας, της χειραγώγησης και των μηχανισμών κοινωνικού ελέγχου σε πεδία δράσης για την προοπτική μιας κοινωνίας όπου ο άνθρωπος κατανοεί την ανθρωπινότητά του, αυτονομείται, χειραφετείται και συμπορεύεται με όσους και όσες συμμερίζονται τη ζωή τους ως μια ανοιχτή ποιητική…
… για τη Θεσσαλονίκη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ανυπακοής…
- Στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού “Θεσσαλονίκη – Ανοιχτή Πόλη” συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης:
Οικονόμου Μίλτος
1ο Δημοτικό Διαμέρισμα
Λυκοστράτης Φίλιππος
2ο Δημοτικό Διαμέρισμα
Κάσκαρης Γιάννης
Πατσόγλου Σάββας
Τάκη Βούλα
5ο Δημοτικό Διαμέρισμα
“Θεσσαλονίκη – ανοιχτή πόλη”
http://thessanoixtipoli.wordpress.com/ & http://www.thessaloniki-anoixtipoli.gr
- Στο ψηφοδέλτιο της “Ριζοσπαστικής Αριστερής Ενότητας – Μπορούμε να τους σταματήσουμε”, με υποψήφιο περιφερειάρχη τον Κουράκη Τάσο για την περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, συμμετέχει ως υποψήφιος στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης:
Αμανατίδης Γιάννης
Περιφέρεια Θεσσαλονίκης
“Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα – Μπορούμε να τους σταματήσουμε”
http://rizospastikienotita.wordpress.com
20/10/10
Θεσσαλονίκη, Δημοτικές Εκλογές 2010 ---> Δημοτική Παράταξη: "Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη"
Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη Πόλις είναι οι άνθρωποί της
Η παρουσία της Ανοιχτής Πόλης στις αυτοδιοικητικές εκλογές
«Το δικαίωμα στην πόλη δεν εξαντλείται στο αίτημα για τη χωρίς διακρίσεις πρόσβαση όλων στα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει η πόλη. Δεν είναι απλώς η δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και του αστικού χώρου. Αναφέρεται σε μια διαφορετική κοινωνία πόλης, στην ανάδειξη της πόλης ως έργο που παράγουν συλλογικά οι κάτοικοί της. Η πόλη-έργο, ως δυναμική συνθήκη ζωής, συμβάλλει στην ανθρώπινη χειραφέτηση, αποτελεί ταυτόχρονα προϋπόθεση και σύνοψη ενός νέου ανθρωπισμού.»
Αρνούμενοι/ες να συμβιβαστούμε με τη σημερινή πραγματικότητα, όλοι και όλες που μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για μια αξιοβίωτη πόλη και μια αξιοπρεπή καθημερινή ζωή, που θέλουμε μια ανοιχτή, αλληλέγγυα και δημοκρατική πόλη χωρίς αποκλεισμούς, με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, αναλαμβάνουμε κοινή πρωτοβουλία για μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική παρέμβαση στον δήμο Θεσσαλονίκης.
Θέλουμε να εδραιώσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της πόλης, να εδραιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και να διεκδικήσουμε/ επιβάλλουμε τη συμμετοχή των πολιτών, ανδρών και γυναικών, στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς (με εργαλεία τον συμμετοχικό σχεδιασμό και προϋπολογισμό), στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που τους/ τις αφορούν (με τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων) και στον έλεγχο της δημοτικής πολιτικής. Θέλουμε να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στον πολλαπλασιασμό των αυτόνομων κοινωνικών αντιστάσεων.
Η δράση μας δεν ξεκινά σήμερα. Έχουμε βρεθεί μαζί στους αγώνες που δώσαμε για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της Ε.Υ.Α.Θ. και του Ο.Λ.Θ., για τη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και των εισιτηρίων του Ο.Α.Σ.Θ., στους μικρούς και μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη, για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων και αγαθών. Διεκδικήσαμε χώρους που ανήκουν στο δημόσιο ή την εκκλησία προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες σχολικής και προσχολικής κτιριακής υποδομής.
Υπερασπιστήκαμε τα μνημεία της πόλης μας, όπως οι Μύλοι Αλατίνι, το Φιξ, ο Λευκός Πύργος, η Υφανέτ κλπ, και προτείναμε τη θέσπιση νόμου για την προστασία του χώρου που τα περιβάλλει.
Mετά πλέον και την πανηγυρική ετυμηγορία του ΣτΕ, οι «ΑΛΕΥΡΟΜΥΛΟΙ ΑΛΛΑΤΙΝΗ» πρέπει να απαλλοτριωθούν από το Δήμο Θεσσαλονίκης και να μετατραπούν σε Μουσείο της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης και αρχείου της Κοινωνική Ιστορίας της Θεσσαλονίκης μαζί με ένα συναφές προς το χώρο θεματικό σχολικό συγκρότημα – σε μια περιοχή μάλιστα που «αναστενάζει» από την έλλειψη σχολικής στέγης – το οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί στο «Δίκτυο σχολείων για τη Βιομηχανική Κληρονομιά».
Αντισταθήκαμε στην παράδοση της παραλίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως το Bungalow White, τα πλωτά πάρκινγκ, τις μαρίνες στο Θερμαϊκό, το «Γιοτ μπαρ-ρεστοραν» στην αυλή του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΑΣ.
Πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους της πόλης, συμμετέχοντας στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο μνημόνιο και την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης. Δώσαμε αγώνες για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων, με χαρακτηριστική την περίπτωση του Ξενώνα / Κέντρου υποδοχής προσφύγων και όλων όσων διώκονται για τις πεποιθήσεις τους.
Θεωρούμε κορυφαία μας παρέμβαση την υιοθέτηση της πρότασής μας -και παρά την ανιστόρητη, αρχικά, άρνηση της πλειοψηφίας της Διοίκησης του Δήμου- για την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων 1940-1944», καθώς εξοντώθηκαν σχεδόν όλοι οι εβραϊκής καταγωγής και Ρομά συμπολίτες μας στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Επειδή «πόλη είναι οι άνθρωποί της», στο ημερολόγιο 2010 με τίτλο ΟΙΚΟΛΟΓΙΟ που είναι καρπός συλλογικής δουλειάς της Δημοτικής Κίνησης, καταγράψαμε τη ζωή και την «ψυχή» αυτής της πόλης μέσα στα κείμενα και τις φωτογραφίες των ανθρώπων της. Το σενάριο για μια Θεσσαλονίκη Πράσινη Πόλη, αναδεικνύει τα προβλήματα της πόλης σε ένα σύγχρονο, καινοτόμο και κινηματικό τοπίο, που αποτελεί το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται και προωθεί η παράταξη της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.
http://thessanoixtipoli.wordpress.com/
Η παρουσία της Ανοιχτής Πόλης στις αυτοδιοικητικές εκλογές
«Το δικαίωμα στην πόλη δεν εξαντλείται στο αίτημα για τη χωρίς διακρίσεις πρόσβαση όλων στα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει η πόλη. Δεν είναι απλώς η δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και του αστικού χώρου. Αναφέρεται σε μια διαφορετική κοινωνία πόλης, στην ανάδειξη της πόλης ως έργο που παράγουν συλλογικά οι κάτοικοί της. Η πόλη-έργο, ως δυναμική συνθήκη ζωής, συμβάλλει στην ανθρώπινη χειραφέτηση, αποτελεί ταυτόχρονα προϋπόθεση και σύνοψη ενός νέου ανθρωπισμού.»
Αρνούμενοι/ες να συμβιβαστούμε με τη σημερινή πραγματικότητα, όλοι και όλες που μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για μια αξιοβίωτη πόλη και μια αξιοπρεπή καθημερινή ζωή, που θέλουμε μια ανοιχτή, αλληλέγγυα και δημοκρατική πόλη χωρίς αποκλεισμούς, με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, αναλαμβάνουμε κοινή πρωτοβουλία για μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική παρέμβαση στον δήμο Θεσσαλονίκης.
Θέλουμε να εδραιώσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της πόλης, να εδραιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και να διεκδικήσουμε/ επιβάλλουμε τη συμμετοχή των πολιτών, ανδρών και γυναικών, στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς (με εργαλεία τον συμμετοχικό σχεδιασμό και προϋπολογισμό), στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που τους/ τις αφορούν (με τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων) και στον έλεγχο της δημοτικής πολιτικής. Θέλουμε να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στον πολλαπλασιασμό των αυτόνομων κοινωνικών αντιστάσεων.
Η δράση μας δεν ξεκινά σήμερα. Έχουμε βρεθεί μαζί στους αγώνες που δώσαμε για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της Ε.Υ.Α.Θ. και του Ο.Λ.Θ., για τη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και των εισιτηρίων του Ο.Α.Σ.Θ., στους μικρούς και μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη, για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων και αγαθών. Διεκδικήσαμε χώρους που ανήκουν στο δημόσιο ή την εκκλησία προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες σχολικής και προσχολικής κτιριακής υποδομής.
Υπερασπιστήκαμε τα μνημεία της πόλης μας, όπως οι Μύλοι Αλατίνι, το Φιξ, ο Λευκός Πύργος, η Υφανέτ κλπ, και προτείναμε τη θέσπιση νόμου για την προστασία του χώρου που τα περιβάλλει.
Mετά πλέον και την πανηγυρική ετυμηγορία του ΣτΕ, οι «ΑΛΕΥΡΟΜΥΛΟΙ ΑΛΛΑΤΙΝΗ» πρέπει να απαλλοτριωθούν από το Δήμο Θεσσαλονίκης και να μετατραπούν σε Μουσείο της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης και αρχείου της Κοινωνική Ιστορίας της Θεσσαλονίκης μαζί με ένα συναφές προς το χώρο θεματικό σχολικό συγκρότημα – σε μια περιοχή μάλιστα που «αναστενάζει» από την έλλειψη σχολικής στέγης – το οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί στο «Δίκτυο σχολείων για τη Βιομηχανική Κληρονομιά».
Αντισταθήκαμε στην παράδοση της παραλίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως το Bungalow White, τα πλωτά πάρκινγκ, τις μαρίνες στο Θερμαϊκό, το «Γιοτ μπαρ-ρεστοραν» στην αυλή του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΑΣ.
Πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους της πόλης, συμμετέχοντας στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο μνημόνιο και την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης. Δώσαμε αγώνες για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων, με χαρακτηριστική την περίπτωση του Ξενώνα / Κέντρου υποδοχής προσφύγων και όλων όσων διώκονται για τις πεποιθήσεις τους.
Θεωρούμε κορυφαία μας παρέμβαση την υιοθέτηση της πρότασής μας -και παρά την ανιστόρητη, αρχικά, άρνηση της πλειοψηφίας της Διοίκησης του Δήμου- για την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων 1940-1944», καθώς εξοντώθηκαν σχεδόν όλοι οι εβραϊκής καταγωγής και Ρομά συμπολίτες μας στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Επειδή «πόλη είναι οι άνθρωποί της», στο ημερολόγιο 2010 με τίτλο ΟΙΚΟΛΟΓΙΟ που είναι καρπός συλλογικής δουλειάς της Δημοτικής Κίνησης, καταγράψαμε τη ζωή και την «ψυχή» αυτής της πόλης μέσα στα κείμενα και τις φωτογραφίες των ανθρώπων της. Το σενάριο για μια Θεσσαλονίκη Πράσινη Πόλη, αναδεικνύει τα προβλήματα της πόλης σε ένα σύγχρονο, καινοτόμο και κινηματικό τοπίο, που αποτελεί το πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται και προωθεί η παράταξη της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.
http://thessanoixtipoli.wordpress.com/
15/10/10
Παρουσίαση του Δημοτικού Ψηφοδελτίου ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ» - 16.10.2010
Παρουσίαση του Δημοτικού Ψηφοδελτίου
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη-ανοιχτή πόλη» σας προσκαλεί το Σάββατο 16-10-2010, στις 6:30΄μ.μ. στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του νέου Δημαρχείου - Β. Όλγας με Γ΄ Σεπτεμβρίου - στην παρουσίαση του ψηφοδελτίου των υποψηφίων δημοτικών της συμβούλων, καθώς και των συμβούλων των Δημοτικών Κοινοτήτων (πρώην διαμερισμάτων) του Δήμου Θεσσαλονίκης.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ «Θεσσαλονίκη- Ανοιχτή Πόλη»
Γωνία-Τσιμισκή 115
Τηλ/FAX: 2310253330, 2310276414
e-mail: thessaloniki.anoixtipoli@gmail.com
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
Μηταφίδης Τριαντάφυλλος 6974016884
Γραφείο τύπου
Αρβανίτης Λευτέρης 6944846838, 6976950490
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη-ανοιχτή πόλη» σας προσκαλεί το Σάββατο 16-10-2010, στις 6:30΄μ.μ. στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του νέου Δημαρχείου - Β. Όλγας με Γ΄ Σεπτεμβρίου - στην παρουσίαση του ψηφοδελτίου των υποψηφίων δημοτικών της συμβούλων, καθώς και των συμβούλων των Δημοτικών Κοινοτήτων (πρώην διαμερισμάτων) του Δήμου Θεσσαλονίκης.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ «Θεσσαλονίκη- Ανοιχτή Πόλη»
Γωνία-Τσιμισκή 115
Τηλ/FAX: 2310253330, 2310276414
e-mail: thessaloniki.anoixtipoli@gmail.com
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
Μηταφίδης Τριαντάφυλλος 6974016884
Γραφείο τύπου
Αρβανίτης Λευτέρης 6944846838, 6976950490
10/10/10
Περιφερειακές & Δημοτικές Εκλογές 2010 - - Δήμος Θεσσαλονίκης: "Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη "
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
Θεσσαλονίκη - ανοιχτή πόλη
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με αδιάλειπτη ιστορία από την ίδρυσή της (315 π.Χ.) μέχρι σήμερα. Ιστορία σημαντική με κύρια χαρακτηριστικά το ότι αποτέλεσε εμπορικό και πολιτιστικό σταυροδρόμι ανατολής και δύσης αλλά και μήτρα κοινωνικών κινημάτων με πιο σημαντικά αυτό των ζηλωτών (Κομμούνα Θεσσαλονίκης 1342-1349) και της Φεντερασιόν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Ως πόλη, η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα των σύγχρονων ελληνικών πόλεων. Η ανεξέλεγκτη οικοδόμηση, η ραγδαία και άναρχη επέκταση του δομημένου χώρου, η εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, των υποδομών και των κοινωνικών υπηρεσιών δημοσίου οφέλους (ιδιαίτερα στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας) επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Η Θεσσαλονίκη κατέχει τη θλιβερή πρωτιά της ευρωπαϊκής πόλης με το μικρότερο ποσοστό πρασίνου ανά κάτοικο. Επιπλέον η έλλειψη αξιόπιστων μέσων μαζικής μεταφοράς και ιδιαίτερα μέσων σταθερής τροχιάς έχουν οδηγήσει στην καταδυνάστευση της πόλης από τα Ι.Χ. αυτοκίνητα και στην ουσιαστική κατάργηση των δικαιωμάτων των πεζών και ιδιαίτερα των Α.Μ.Ε.Α.
Ακόμη και ο Θερμαϊκός κόλπος, το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, που τόσο υμνήθηκε από τους ποιητές, εξακολουθεί να αποτελεί εστία ρύπανσης και δυσοσμίας, παραμένει αναξιοποίητος στην κατεύθυνση επίλυσης του κυκλοφοριακού προβλήματος (θαλάσσια συγκοινωνία) ενώ είναι γνωστά τα σχέδια για την κατασκευή υποθαλάσσιας αρτηρίας (που ματαιώθηκε με τον αγώνα των κατοίκων της πόλης) και την εμπορική «αξιοποίησή» του με την κατασκευή χώρων στάθμευσης πλωτών σκαφών ή πολυτελών χώρων εστίασης (σχέδια στα οποία είμαστε αντίθετοι και θα αγωνιστούμε για να μην υλοποιηθούν).
Μετά την κατάρρευση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού», προβλήθηκε από την πολιτική και κοινωνική ελίτ της πόλης, η μεγάλη ιδέα της «Θεσσαλονίκης-Μητρόπολης των Βαλκανίων». Αντί για αυτό, η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε από κέντρο της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας που ήταν μέχρι το 1990, σε πρωτεύουσα των ανέργων και των ημιαπασχολούμενων. Η τωρινή κρίση επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση με το κλείσιμο δεκάδων μεταποιητικών μονάδων (ενδεικτικά αναφέρονται : AMYLUM/BIAMYΛ, Β.Φ.Λ., SIEMENS, κατάρρευση των κλωστοϋφαντουργικών μονάδων) και εκατοντάδων εμπορικών καταστημάτων.
Το κέντρο της Θεσσαλονίκης αντανακλά τη σημερινή κρίση και τις εντεινόμενες ανισότητες της ελληνικής κοινωνίας με αρκετά έντονο τρόπο (και μόνο το στοιχείο των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων είναι εύγλωττο) αλλά και τις επιπτώσεις της κρίσης με τα κλειστά καταστήματα και την κυριαρχία των επιχειρήσεων «μαύρης» εργασίας (ψυχαγωγίας, εστίασης αλλά και πολυκαταστήματα).
Σε αυτό συνυπάρχουν οι «ιστορικές» αστικές οικογένειες (με παρουσία στην πόλη άνω των 100 χρόνων) αλλά και πρόσφυγες και μετανάστες/ τριες (κύρια από τα βαλκάνια και τις χώρες της πρώην Σ.Ε.) οι οποίοι/ες ζουν σε διαρκώς επιδεινούμενες συνθήκες που λίγο απέχουν από το να χαρακτηρισθούν «γκέτο».
ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Οι εκλογές στο δήμο Θεσσαλονίκης θα διεξαχθούν σε ένα έντονο συγκρουσιακό κοινωνικό και πολιτικό τοπίο που το ορίζουν :
Α. Τα μέτρα της κυβέρνησης, το Μνημόνιο, η επιτήρηση και η κηδεμονία από την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, εντάσσονται σε μια γενικότερη επίθεση των δυνάμεων του διεθνούς κεφαλαίου εναντίον του εισοδήματος και των κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας με αφορμή και πρόσχημα την κρίση.
Ο κόσμος της εργασίας καλείται να πληρώσει το κόστος της κρίσης για την οποία ο ίδιος δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη.
Τα μέτρα αυτά:
• κατεδαφίζουν πλήρως το κοινωνικό κράτος και οδηγούν με βεβαιότητα τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε κατάσταση φτώχειας.
• καταργούν το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και ανοίγουν το δρόμο στην ιδιωτική ασφάλιση.
• οδηγούν τη χώρα σε πρωτοφανή ύφεση και αυξάνουν δραματικά την ανεργία, που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους.
• ελαστικοποιούν τους όρους και τις σχέσεις εργασίας και μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε όμηρους της εργοδοσίας.
• ιδιωτικοποιούν και ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο και νευραλγικούς τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας.
• παραβιάζουν σε πολλά σημεία το Σύνταγμα.
Αντιδρώντας άμεσα σε αυτή την πρωτοφανή επίθεση εναντίον των λαϊκών τάξεων προτείναμε στο δημοτικό συμβούλιο μια πρώτη σειρά μέτρων στήριξης των πολιτών που πλήττονται από την κρίση:
1. Απαλλαγή των ανέργων από τα δημοτικά τέλη
2. Κατάργηση των τροφείων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και των συνδρομών στα προγράμματα των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, β. Διευκόλυνση των εργαζόμενων και ανέργων γυναικών με την ανάπτυξη προγραμμάτων δημιουργικής απασχόλησης τις απογευματινές ώρες.
3. Σύσταση γραφείου ανέργων σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, ώστε να βοηθούνται οι άνεργοι στην ανεύρεση εργασίας ή να εντάσσονται σε επιδοτούμενα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.
4. Καμιά απόλυση εργαζόμενου από το δήμο μετά την ψήφιση του «Καλλικράτη».
5. Δωρεάν πρόσβαση των ανασφάλιστων στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας των ΙΚΑ και ΕΣΥ
6. Προώθηση-ενίσχυση εναλλακτικών μορφών οικονομίας (π.χ. ανοιχτά παζάρια) και κοινωνικής επιχειρηματικότητας, με στόχο τη διευκόλυνση των ανέργων και των απόρων. Διεύρυνση των σημερινών δομών και δημιουργία νέων (π.χ. κοινωνικού παντοπωλείου, κοινωνικού φαρμακείου, συσσίτια για απόρους κ.ά.)
7. Ενίσχυση με προσωπικό των υπηρεσιών υποστήριξης ευπαθών κοινωνικών ομάδων με τη μετακίνηση δημοτικών υπαλλήλων που υπηρετούν ως υπεράριθμοι π.χ. σε γραφεία δημοσίων σχέσεων, γραφεία επικοινωνίας.
8. Αναστολή πληρωμής των χρεών προς τον δήμο -χωρίς προσαυξήσεις- των ανέργων και απόρων συμπολιτών μας που δηλώνουν αδυναμία εξόφλησής τους.
9. Να αποφασίσει η ΤΕΔΚ τη μείωση κατά 50% του εισιτηρίου εισόδου στους Δημοτικούς Κινηματογράφους-παραστάσεις, συναυλίες, κλπ. που γίνονται υπό την αιγίδα των ΟΤΑ.
10. Έκδοση «Κάρτας Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με δικαιούχους τους: συνταξιούχους του ΟΓΑ, Δικαιούχους του ΕΚΑΣ, Απόρους της Πρόνοιας, τρίτεκνες, πολύτεκνες, μονογονεϊκές οικογένειες και ΑΜΕΑ. Οι κάτοχοι της «Κάρτας Κοινωνικής Αλληλεγγύης» θα μπορούν να αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες σε προσιτές τιμές ή με έκπτωση, ύστερα από συμφωνία του οικείου Δήμου με τους εκπροσώπους της τοπικής αγοράς. Η τελευταία θα πρέπει να στηριχτεί με μέτρα και πρωτοβουλίες, όπως π.χ. με την πλήρη απαλλαγή από δημοτικά τέλη για τρία χρόνια των νέων επιχειρήσεων που θα έχουν ως έδρα τη Θεσσαλονίκη.
11. Υπογραφή ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ μεταξύ του Δήμου Θεσσαλονίκης και του Δήμου Θέρμης, ώστε, αντί συμβολικού ενοικίου που θα καταβάλλει ο πρώτος στο δεύτερο, να εξακολουθήσει να λειτουργεί ο Ξενώνας του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων, στην οδό Φιλίππου 26 και Σιατίστης.
Β. Η συντηρητική μεταρρύθμιση στη Διοίκηση του Κράτους με το νόμο «Καλλικράτης» είναι οργανικά δεμένη με το «Μνημόνιο» που υπέγραψε η κυβέρνηση με το Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε και την Ε.Κ.Τ. Περιλαμβάνεται στα βασικά σημεία του «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης». Το μέτωπο στην κυβερνητική πολιτική δεν είναι λοιπόν εξωτερικό ως προς την αυτοδιοίκηση.
Ο Καλλικράτης δεν επιδιώκει μόνον έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της από τον δικομματισμό, συρρικνώνοντας και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αυτο-διοίκησης, αλλά εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δημόσιων κοινωνικών δαπανών – του κοινωνικού κράτους, με υποχρηματοδότηση υπηρεσιών και έργων, που οδηγεί στην κατάρρευσή του και την υποστελέχωση, η οποία συντείνει στην κατάρρευση, εξωθώντας στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες σημερινών εργαζομένων στους δήμους και τις νομαρχίες.
Η κατάλυση της αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής προκύπτει καταφανώς και από το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας που θέτει για τους δήμους. Αποκλείονται, όχι μόνον, ομάδες ενεργών πολιτών, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη που δεν διαθέτει σήμερα το μέγεθος για να συγκροτήσει τα ζητούμενα ψηφοδέλτια. Το σύστημα αυτό είναι πολύ πιο αντιδημοκρατικό από των εθνικών εκλογών και εμπεριέχει διατάξεις που είναι σαφώς αντισυνταγματικές. Ο τρόπος συγκρότησης των αιρετών οργάνων είναι, επίσης, εξαιρετικά συγκεντρωτικός και αυταρχικός. Επαναλαμβάνεται το πρωθυπουργικό μοντέλο του κεντρικού κράτους, η εκτελεστική εξουσία καθίσταται πανίσχυρη και ανεξέλεγκτη, τα τοπικά κοινοβούλια είναι ανίσχυρα θεσμικά και η ελάσσων αντιπολίτευση αποκλεισμένη.
Η ΔΕΞΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
Στο δήμο Θεσσαλονίκης, η δεξιά διοίκηση, που ελέγχει τον δήμο για 25 χρόνια περίπου, ευθύνεται για τη συνολική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, για τα έντονα κυκλοφοριακά προβλήματα, για την ανυπαρξία δομών αλληλεγγύης και για την κλεπτοκρατική διαχείριση των δημόσιων πόρων. Την ώρα που η θέση των λαϊκών στρωμάτων, ιδιαίτερα των νέων, επιδεινώνεται από την ανεργία, την υποαπασχόληση, την ασύστολη κερδοσκοπία των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας (Ε.Υ.Α.Θ., Δ.Ε.Η.), την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών (παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια), η δημοτική αρχή αναλώνεται σε φαραωνικά έργα (νέο δημαρχείο) και σε έργα βιτρίνας, αδυνατώντας να δώσει λύσεις ακόμη και στο πρόβλημα των σκουπιδιών (ολοκλήρωση έργων ΧΥΤΑ Μαυροράχης). Ο Δήμος λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσφέρει ελάχιστες κοινωνικές υπηρεσίες και διαθέτει περιορισμένες κοινωνικές υποδομές. Έχει παραιτηθεί από την παροχή κοινωνικών εξυπηρετήσεων και τις διαδικασίες συλλογικής κατανάλωσης που καλύπτουν βασικές ανάγκες, που αποτελούν προνομιακά πεδία της τοπικής αυτοδιοίκησης και δεν έχει καμιά πολιτική για την αύξηση της απασχόλησης.
Η δημοτική αρχή της Θεσσαλονίκης ασκεί, στο πλαίσιο των αποκεντρωμένων δραστηριοτήτων και των ανεπαρκών πόρων που διαχειρίζεται, την ίδια πολιτική με το κεντρικό κράτος, στη βάση της δικομματικής συναίνεσης και της παντοκρατορίας του νεοφιλελευθερισμού. Προσπαθεί να καλύψει τις αδυναμίες και τις ανεπάρκειές της συμμετέχοντας στην καλλιέργεια (μαζί με τον νομάρχη και τον μητροπολίτη) εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων που δυσφημούν την ιστορία της πόλης αλλά και τους σημερινούς κατοίκους της.
Απέναντι στο δημαρχοκεντρικό μοντέλο διοίκησης του Δήμου και τον αντιδημοκρατικό κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου με τους παράλληλους μονόλογους και την απαγόρευση «σχολιασμού»(!) των ανακοινώσεων που γίνονται από το βήμα, προτείναμε και προτείνουμε ένα σχέδιο Κανονισμού που δίνει προτεραιότητα στις παρεμβάσεις και στα προβλήματα των πολιτών, αξιοποιώντας και την πείρα των άλλων δήμων της χώρας, όπως π.χ. της Καισαριανής, αλλά και άλλων χωρών της Ευρώπης, π.χ. της Σεβίλης (π.χ. Συμμετοχικός Προϋπολογισμός) ή του Μπιλμπάο.
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ!
Από το μανιφέστο της Παρισινής Κομμούνας (19/04/1871)
«…Τι ζητάμε; Την οργάνωση και στερέωση της Δημοκρατίας. Την απόλυτη αυτονομία της Αυτοδιοίκησης, απλωμένης σε όλες τις περιοχές της Γαλλίας, με τη διασφάλιση, ολοκλήρωση των δικαιωμάτων του κάθε δήμου και της κάθε κοινότητας. Την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του κάθε Γάλλου, σαν ανθρώπου, πολίτη και εργαζόμενου…».
Από το αντιστασιακό Σύνταγμα της ΠΕΕΑ
(1ο ψήφισμα στις Κορυσχάδες 30/07/1944):
«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και ασκούνται από το Λαό. Η Αυτοδιοίκηση και η Λαϊκή Δικαιοσύνη είναι θεμελιώδεις θεσμοί του δημόσιου βίου των Ελλήνων».
Ανρί Λεφέβρ, Μάης 1968
«Το δικαίωμα στην πόλη δεν εξαντλείται στο αίτημα για τη χωρίς διακρίσεις πρόσβαση όλων στα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει η πόλη. Δεν είναι απλώς η δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και του αστικού χώρου. Αναφέρεται σε μια διαφορετική κοινωνία πόλης, στην ανάδειξη της πόλης ως έργο που παράγουν συλλογικά οι κάτοικοί της. Η πόλη-έργο, ως δυναμική συνθήκη ζωής, συμβάλλει στην ανθρώπινη χειραφέτηση, αποτελεί ταυτόχρονα προϋπόθεση και σύνοψη ενός νέου ανθρωπισμού.»
Αρνούμενοι/ες να συμβιβαστούμε με τη σημερινή πραγματικότητα, όλοι και όλες που μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για μια αξιοβίωτη πόλη και μια αξιοπρεπή καθημερινή ζωή, που θέλουμε μια ανοιχτή, αλληλέγγυα και δημοκρατική πόλη χωρίς αποκλεισμούς, με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, αναλαμβάνουμε κοινή πρωτοβουλία για μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική παρέμβαση στον δήμο Θεσσαλονίκης.
Θέλουμε να εδραιώσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της πόλης, να εδραιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και να διεκδικήσουμε/ επιβάλλουμε τη συμμετοχή των πολιτών, ανδρών και γυναικών, στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς (με εργαλεία τον συμμετοχικό σχεδιασμό και προϋπολογισμό), στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που τους/ τις αφορούν (με τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων) και στον έλεγχο της δημοτικής πολιτικής. Θέλουμε να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στον πολλαπλασιασμό των αυτόνομων κοινωνικών αντιστάσεων.
Η δράση μας δεν ξεκινά σήμερα. Έχουμε βρεθεί μαζί στους αγώνες που δώσαμε για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της Ε.Υ.Α.Θ. και του Ο.Λ.Θ., για τη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και των εισιτηρίων του Ο.Α.Σ.Θ., στους μικρούς και μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη, για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων και αγαθών. Διεκδικήσαμε χώρους που ανήκουν στο δημόσιο ή την εκκλησία προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες σχολικής και προσχολικής κτιριακής υποδομής.
Υπερασπιστήκαμε τα μνημεία της πόλης μας, όπως οι Μύλοι Αλατίνι, το Φιξ, ο Λευκός Πύργος, η Υφανέτ κλπ, και προτείναμε τη θέσπιση νόμου για την προστασία του χώρου που τα περιβάλλει.
Mετά πλέον και την πανηγυρική ετυμηγορία του ΣτΕ, οι «ΑΛΕΥΡΟΜΥΛΟΙ ΑΛΛΑΤΙΝΗ» πρέπει να απαλλοτριωθούν από το Δήμο Θεσσαλονίκης και να μετατραπούν σε πολιτιστικό κέντρο-μουσείο της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης. Μπορούν επίσης να φιλοξενήσουν ένα αρχείο για την Κοινωνική Ιστορία της Θεσσαλονίκης ή ένα συναφές προς το χώρο θεματικό σχολικό συγκρότημα - σε μια περιοχή μάλιστα που «αναστενάζει» από την έλλειψη σχολικής στέγης – το οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί στο «Δίκτυο σχολείων για τη Βιομηχανική Κληρονομιά».
Αντισταθήκαμε στην παράδοση της παραλίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα (π.χ. Bungalow White, πλωτά πάρκινγκ, μαρίνες στο Θερμαϊκό, «Γιοτ μπαρ-ρεστοραν» στην πρασιά του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΑΣ).
Πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους της πόλης, συμμετέχοντας στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο μνημόνιο και την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης. Δώσαμε αγώνες για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων (με χαρακτηριστική την περίπτωση του Ξενώνα / Κέντρου υποδοχής προσφύγων) και όλων όσων διώκονται για τις πεποιθήσεις τους.
Θεωρούμε κορυφαία μας παρέμβαση την υιοθέτηση της πρότασής μας -και παρά την ανιστόρητη, αρχικά, άρνηση της πλειοψηφίας της Διοίκησης του Δήμου- για την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών 1940-1944», καθώς εξοντώθηκαν σχεδόν όλοι οι εβραϊκής καταγωγής και Ρομά συμπολίτες μας στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Επειδή «πόλη είναι οι άνθρωποί της» (Σέξπιρ), στο ημερολόγιο-ΟΙΚΟΛΟΓΙΟ 2010, καρπός συλλογικής δουλειάς, καταγράψαμε τη ζωή και την «ψυχή» αυτής της πόλης, τις «αιχμαλωτίσαμε» μέσα στα κείμενα και τις φωτογραφίες των ανθρώπων της.
Απευθυνόμαστε:
• Σε όσους/ες συμμερίζονται την προτεραιότητα του αγώνα για την ανατροπή του «Μνημονίου» και του νόμου «Καλλικράτης», γιατί συνδέεται άμεσα με τον αγώνα μας για έναν δήμο που να εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων του.
• Σε όσους/ες υπερασπίζονται την πόλη, το φυσικό περιβάλλον, την ιστορική μνήμη, τις κοινωνικές υποδομές και τη συλλογική χρήση του χώρου και των κοινωφελών υπηρεσιών, απέναντι στην επέλαση της εμπορευματοποίησης και του κέρδους.
• Σε όσους/ες απορρίπτουν τον κυνισμό των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς και έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την αναδιανομή των πόρων υπέρ των υποβαθμισμένων περιοχών και των αδύναμων κοινωνικά ομάδων και ατόμων, που ο αριθμός τους μεγαλώνει καθημερινά λόγω της κρίσης και των μέτρων του μνημονίου.
• Σε όσους/ες υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνότητας, φύλου, θρησκείας, πολιτιστικών διαφορών, ηλικίας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού.
• Σε όσους/ες δυσφορούν απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα και θέλουν να διατηρήσουν την ιδιότητα του πολίτη, όχι να μετατραπούν σε πελάτες-καταναλωτές.
• Σε όσους/ες υπηρετούν το δημόσιο χώρο και την πολιτική και θεωρούν «ουκ απράγμονα αλλ΄ αχρείον» («όχι φιλήσυχο αλλά άχρηστο», σύμφωνα με τη ρήση του Περικλή στον Επιτάφιο) αυτόν που δεν ασχολείται με τις δημόσιες υποθέσεις – τα κοινά.
• Σε όσους/ ες αγωνίζονται για τη δημοκρατία στην πόλη, για τη συμμετοχή με ουσιαστικά δικαιώματα των πολιτών στους θεσμούς και την αυτονομία των κοινωνικών κινημάτων.
• Σε όσους/ες νοιώθουν τη νοημοσύνη τους να υποτιμάται όταν η ανάγκη αλλαγής σελίδας στην πόλη επαφίεται στους επιχειρηματίες ή παραπέμπεται στην (εκ θαύματος;) εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού.
• Στις κοινωνικές οργανώσεις και συλλογικότητες που εμπλέκονται στα θέματα της πόλης, που θέτουν αιτήματα ή τις αφορούν οι πολιτικές του δήμου.
• Στις επιτροπές κατοίκων που πήραν, πολλές φορές, την πόλη στα χέρια τους.
• Στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του δήμου που έχουν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του «Μνημονίου», την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης αλλά και την εφαρμογή του «Καλλικράτη».
• Στις νέες και τους νέους που οραματίζονται και αγωνίζονται για ένα ανθρώπινο μέλλον σε μια ανθρώπινη πόλη.
• Στις αριστερές, οικολογικές και κινηματικές πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες.
• Σε όλους και όλες που πιστεύουν ότι πόλη είναι οι άνθρωποί της και δεν αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στην καθημερινότητα, έτσι όπως τη διαμόρφωσαν οι προηγούμενες συντηρητικές διοικήσεις του δήμου.
• Σε όλους και όλες που επιλέγουν να αντιστέκονται, να διεκδικούν και να ζουν σε μια ΑΝΟΙΧΤΗ πόλη.
H προσεχής αυτοδιοικητική μάχη έχει αναπόφευκτα και χαρακτήρα ιδεολογικής αναμέτρησης για τη φυσιογνωμία της Θεσσαλονίκης: από τη μία, μια πόλη φοβική, συμπλεγματική, παγιδευμένη στις εθνικιστικές ιδεοληψίες, τη θεοκρατία και τη διαφθορά. Από την άλλη, μια πόλη πολυπολιτισμική, δημοκρατική, «ανοικτό παράθυρο» στον κόσμο.
Η αφύπνιση της πολυπολιτισμικής συνείδησης της πόλης δεν είναι ούτε ζήτημα φολκλόρ ούτε ένας ρομαντικός κοσμοπολιτισμός που αναπολεί «περασμένα μεγαλεία». Είναι επιτακτική ανάγκη, καθώς οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες που συνέρρευσαν στην πόλη και ενσαρκώνουν τη νέα πολυπολιτισμικότητα, την «ευλογία» του διαφορετικού, αντιμετωπίζονται από το «μπαγιάτικο» εθνικιστικό της κατεστημένο ως απειλή.
Η ιδεολογική αυτή αναμέτρηση έχει ήδη αρχίσει, καθώς το εθνο-θρησκευτικό κατεστημένο της πόλης επιδιώκει να προσδώσει εθνικιστικό χαρακτήρα στις εκδηλώσεις για το ιωβηλαίο της πόλης το 2012.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο απερχόμενος δήμαρχος, η «δεξιά του Κυρίου», καθώς και οι υποψήφιοι δήμαρχοι της ακροδεξιάς πολεμούν με φανατισμό οποιασδήποτε συμβιβαστική λύση για την ονομασία της FYROM.
Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι μέλη κινήσεων πολιτών έχουν γίνει στόχος γκεμπελικών επιθέσεων από εθνικιστικά μπλογκς, επειδή ζητούν τη φορολόγηση της Εκκλησίας και την απόδοση των οικοπέδων που κατέχει για την κατασκευή σχολείων.
Θεσσαλονίκη - ανοιχτή πόλη
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με αδιάλειπτη ιστορία από την ίδρυσή της (315 π.Χ.) μέχρι σήμερα. Ιστορία σημαντική με κύρια χαρακτηριστικά το ότι αποτέλεσε εμπορικό και πολιτιστικό σταυροδρόμι ανατολής και δύσης αλλά και μήτρα κοινωνικών κινημάτων με πιο σημαντικά αυτό των ζηλωτών (Κομμούνα Θεσσαλονίκης 1342-1349) και της Φεντερασιόν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Ως πόλη, η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα των σύγχρονων ελληνικών πόλεων. Η ανεξέλεγκτη οικοδόμηση, η ραγδαία και άναρχη επέκταση του δομημένου χώρου, η εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, των υποδομών και των κοινωνικών υπηρεσιών δημοσίου οφέλους (ιδιαίτερα στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας) επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Η Θεσσαλονίκη κατέχει τη θλιβερή πρωτιά της ευρωπαϊκής πόλης με το μικρότερο ποσοστό πρασίνου ανά κάτοικο. Επιπλέον η έλλειψη αξιόπιστων μέσων μαζικής μεταφοράς και ιδιαίτερα μέσων σταθερής τροχιάς έχουν οδηγήσει στην καταδυνάστευση της πόλης από τα Ι.Χ. αυτοκίνητα και στην ουσιαστική κατάργηση των δικαιωμάτων των πεζών και ιδιαίτερα των Α.Μ.Ε.Α.
Ακόμη και ο Θερμαϊκός κόλπος, το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, που τόσο υμνήθηκε από τους ποιητές, εξακολουθεί να αποτελεί εστία ρύπανσης και δυσοσμίας, παραμένει αναξιοποίητος στην κατεύθυνση επίλυσης του κυκλοφοριακού προβλήματος (θαλάσσια συγκοινωνία) ενώ είναι γνωστά τα σχέδια για την κατασκευή υποθαλάσσιας αρτηρίας (που ματαιώθηκε με τον αγώνα των κατοίκων της πόλης) και την εμπορική «αξιοποίησή» του με την κατασκευή χώρων στάθμευσης πλωτών σκαφών ή πολυτελών χώρων εστίασης (σχέδια στα οποία είμαστε αντίθετοι και θα αγωνιστούμε για να μην υλοποιηθούν).
Μετά την κατάρρευση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού», προβλήθηκε από την πολιτική και κοινωνική ελίτ της πόλης, η μεγάλη ιδέα της «Θεσσαλονίκης-Μητρόπολης των Βαλκανίων». Αντί για αυτό, η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε από κέντρο της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας που ήταν μέχρι το 1990, σε πρωτεύουσα των ανέργων και των ημιαπασχολούμενων. Η τωρινή κρίση επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση με το κλείσιμο δεκάδων μεταποιητικών μονάδων (ενδεικτικά αναφέρονται : AMYLUM/BIAMYΛ, Β.Φ.Λ., SIEMENS, κατάρρευση των κλωστοϋφαντουργικών μονάδων) και εκατοντάδων εμπορικών καταστημάτων.
Το κέντρο της Θεσσαλονίκης αντανακλά τη σημερινή κρίση και τις εντεινόμενες ανισότητες της ελληνικής κοινωνίας με αρκετά έντονο τρόπο (και μόνο το στοιχείο των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων είναι εύγλωττο) αλλά και τις επιπτώσεις της κρίσης με τα κλειστά καταστήματα και την κυριαρχία των επιχειρήσεων «μαύρης» εργασίας (ψυχαγωγίας, εστίασης αλλά και πολυκαταστήματα).
Σε αυτό συνυπάρχουν οι «ιστορικές» αστικές οικογένειες (με παρουσία στην πόλη άνω των 100 χρόνων) αλλά και πρόσφυγες και μετανάστες/ τριες (κύρια από τα βαλκάνια και τις χώρες της πρώην Σ.Ε.) οι οποίοι/ες ζουν σε διαρκώς επιδεινούμενες συνθήκες που λίγο απέχουν από το να χαρακτηρισθούν «γκέτο».
ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Οι εκλογές στο δήμο Θεσσαλονίκης θα διεξαχθούν σε ένα έντονο συγκρουσιακό κοινωνικό και πολιτικό τοπίο που το ορίζουν :
Α. Τα μέτρα της κυβέρνησης, το Μνημόνιο, η επιτήρηση και η κηδεμονία από την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, εντάσσονται σε μια γενικότερη επίθεση των δυνάμεων του διεθνούς κεφαλαίου εναντίον του εισοδήματος και των κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας με αφορμή και πρόσχημα την κρίση.
Ο κόσμος της εργασίας καλείται να πληρώσει το κόστος της κρίσης για την οποία ο ίδιος δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη.
Τα μέτρα αυτά:
• κατεδαφίζουν πλήρως το κοινωνικό κράτος και οδηγούν με βεβαιότητα τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε κατάσταση φτώχειας.
• καταργούν το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και ανοίγουν το δρόμο στην ιδιωτική ασφάλιση.
• οδηγούν τη χώρα σε πρωτοφανή ύφεση και αυξάνουν δραματικά την ανεργία, που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους.
• ελαστικοποιούν τους όρους και τις σχέσεις εργασίας και μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε όμηρους της εργοδοσίας.
• ιδιωτικοποιούν και ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο και νευραλγικούς τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας.
• παραβιάζουν σε πολλά σημεία το Σύνταγμα.
Αντιδρώντας άμεσα σε αυτή την πρωτοφανή επίθεση εναντίον των λαϊκών τάξεων προτείναμε στο δημοτικό συμβούλιο μια πρώτη σειρά μέτρων στήριξης των πολιτών που πλήττονται από την κρίση:
1. Απαλλαγή των ανέργων από τα δημοτικά τέλη
2. Κατάργηση των τροφείων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και των συνδρομών στα προγράμματα των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, β. Διευκόλυνση των εργαζόμενων και ανέργων γυναικών με την ανάπτυξη προγραμμάτων δημιουργικής απασχόλησης τις απογευματινές ώρες.
3. Σύσταση γραφείου ανέργων σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, ώστε να βοηθούνται οι άνεργοι στην ανεύρεση εργασίας ή να εντάσσονται σε επιδοτούμενα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.
4. Καμιά απόλυση εργαζόμενου από το δήμο μετά την ψήφιση του «Καλλικράτη».
5. Δωρεάν πρόσβαση των ανασφάλιστων στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας των ΙΚΑ και ΕΣΥ
6. Προώθηση-ενίσχυση εναλλακτικών μορφών οικονομίας (π.χ. ανοιχτά παζάρια) και κοινωνικής επιχειρηματικότητας, με στόχο τη διευκόλυνση των ανέργων και των απόρων. Διεύρυνση των σημερινών δομών και δημιουργία νέων (π.χ. κοινωνικού παντοπωλείου, κοινωνικού φαρμακείου, συσσίτια για απόρους κ.ά.)
7. Ενίσχυση με προσωπικό των υπηρεσιών υποστήριξης ευπαθών κοινωνικών ομάδων με τη μετακίνηση δημοτικών υπαλλήλων που υπηρετούν ως υπεράριθμοι π.χ. σε γραφεία δημοσίων σχέσεων, γραφεία επικοινωνίας.
8. Αναστολή πληρωμής των χρεών προς τον δήμο -χωρίς προσαυξήσεις- των ανέργων και απόρων συμπολιτών μας που δηλώνουν αδυναμία εξόφλησής τους.
9. Να αποφασίσει η ΤΕΔΚ τη μείωση κατά 50% του εισιτηρίου εισόδου στους Δημοτικούς Κινηματογράφους-παραστάσεις, συναυλίες, κλπ. που γίνονται υπό την αιγίδα των ΟΤΑ.
10. Έκδοση «Κάρτας Κοινωνικής Αλληλεγγύης» με δικαιούχους τους: συνταξιούχους του ΟΓΑ, Δικαιούχους του ΕΚΑΣ, Απόρους της Πρόνοιας, τρίτεκνες, πολύτεκνες, μονογονεϊκές οικογένειες και ΑΜΕΑ. Οι κάτοχοι της «Κάρτας Κοινωνικής Αλληλεγγύης» θα μπορούν να αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες σε προσιτές τιμές ή με έκπτωση, ύστερα από συμφωνία του οικείου Δήμου με τους εκπροσώπους της τοπικής αγοράς. Η τελευταία θα πρέπει να στηριχτεί με μέτρα και πρωτοβουλίες, όπως π.χ. με την πλήρη απαλλαγή από δημοτικά τέλη για τρία χρόνια των νέων επιχειρήσεων που θα έχουν ως έδρα τη Θεσσαλονίκη.
11. Υπογραφή ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ μεταξύ του Δήμου Θεσσαλονίκης και του Δήμου Θέρμης, ώστε, αντί συμβολικού ενοικίου που θα καταβάλλει ο πρώτος στο δεύτερο, να εξακολουθήσει να λειτουργεί ο Ξενώνας του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων, στην οδό Φιλίππου 26 και Σιατίστης.
Β. Η συντηρητική μεταρρύθμιση στη Διοίκηση του Κράτους με το νόμο «Καλλικράτης» είναι οργανικά δεμένη με το «Μνημόνιο» που υπέγραψε η κυβέρνηση με το Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε και την Ε.Κ.Τ. Περιλαμβάνεται στα βασικά σημεία του «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης». Το μέτωπο στην κυβερνητική πολιτική δεν είναι λοιπόν εξωτερικό ως προς την αυτοδιοίκηση.
Ο Καλλικράτης δεν επιδιώκει μόνον έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της από τον δικομματισμό, συρρικνώνοντας και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αυτο-διοίκησης, αλλά εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δημόσιων κοινωνικών δαπανών – του κοινωνικού κράτους, με υποχρηματοδότηση υπηρεσιών και έργων, που οδηγεί στην κατάρρευσή του και την υποστελέχωση, η οποία συντείνει στην κατάρρευση, εξωθώντας στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες σημερινών εργαζομένων στους δήμους και τις νομαρχίες.
Η κατάλυση της αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής προκύπτει καταφανώς και από το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας που θέτει για τους δήμους. Αποκλείονται, όχι μόνον, ομάδες ενεργών πολιτών, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη που δεν διαθέτει σήμερα το μέγεθος για να συγκροτήσει τα ζητούμενα ψηφοδέλτια. Το σύστημα αυτό είναι πολύ πιο αντιδημοκρατικό από των εθνικών εκλογών και εμπεριέχει διατάξεις που είναι σαφώς αντισυνταγματικές. Ο τρόπος συγκρότησης των αιρετών οργάνων είναι, επίσης, εξαιρετικά συγκεντρωτικός και αυταρχικός. Επαναλαμβάνεται το πρωθυπουργικό μοντέλο του κεντρικού κράτους, η εκτελεστική εξουσία καθίσταται πανίσχυρη και ανεξέλεγκτη, τα τοπικά κοινοβούλια είναι ανίσχυρα θεσμικά και η ελάσσων αντιπολίτευση αποκλεισμένη.
Η ΔΕΞΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
Στο δήμο Θεσσαλονίκης, η δεξιά διοίκηση, που ελέγχει τον δήμο για 25 χρόνια περίπου, ευθύνεται για τη συνολική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, για τα έντονα κυκλοφοριακά προβλήματα, για την ανυπαρξία δομών αλληλεγγύης και για την κλεπτοκρατική διαχείριση των δημόσιων πόρων. Την ώρα που η θέση των λαϊκών στρωμάτων, ιδιαίτερα των νέων, επιδεινώνεται από την ανεργία, την υποαπασχόληση, την ασύστολη κερδοσκοπία των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας (Ε.Υ.Α.Θ., Δ.Ε.Η.), την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών (παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια), η δημοτική αρχή αναλώνεται σε φαραωνικά έργα (νέο δημαρχείο) και σε έργα βιτρίνας, αδυνατώντας να δώσει λύσεις ακόμη και στο πρόβλημα των σκουπιδιών (ολοκλήρωση έργων ΧΥΤΑ Μαυροράχης). Ο Δήμος λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσφέρει ελάχιστες κοινωνικές υπηρεσίες και διαθέτει περιορισμένες κοινωνικές υποδομές. Έχει παραιτηθεί από την παροχή κοινωνικών εξυπηρετήσεων και τις διαδικασίες συλλογικής κατανάλωσης που καλύπτουν βασικές ανάγκες, που αποτελούν προνομιακά πεδία της τοπικής αυτοδιοίκησης και δεν έχει καμιά πολιτική για την αύξηση της απασχόλησης.
Η δημοτική αρχή της Θεσσαλονίκης ασκεί, στο πλαίσιο των αποκεντρωμένων δραστηριοτήτων και των ανεπαρκών πόρων που διαχειρίζεται, την ίδια πολιτική με το κεντρικό κράτος, στη βάση της δικομματικής συναίνεσης και της παντοκρατορίας του νεοφιλελευθερισμού. Προσπαθεί να καλύψει τις αδυναμίες και τις ανεπάρκειές της συμμετέχοντας στην καλλιέργεια (μαζί με τον νομάρχη και τον μητροπολίτη) εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων που δυσφημούν την ιστορία της πόλης αλλά και τους σημερινούς κατοίκους της.
Απέναντι στο δημαρχοκεντρικό μοντέλο διοίκησης του Δήμου και τον αντιδημοκρατικό κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου με τους παράλληλους μονόλογους και την απαγόρευση «σχολιασμού»(!) των ανακοινώσεων που γίνονται από το βήμα, προτείναμε και προτείνουμε ένα σχέδιο Κανονισμού που δίνει προτεραιότητα στις παρεμβάσεις και στα προβλήματα των πολιτών, αξιοποιώντας και την πείρα των άλλων δήμων της χώρας, όπως π.χ. της Καισαριανής, αλλά και άλλων χωρών της Ευρώπης, π.χ. της Σεβίλης (π.χ. Συμμετοχικός Προϋπολογισμός) ή του Μπιλμπάο.
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ!
Από το μανιφέστο της Παρισινής Κομμούνας (19/04/1871)
«…Τι ζητάμε; Την οργάνωση και στερέωση της Δημοκρατίας. Την απόλυτη αυτονομία της Αυτοδιοίκησης, απλωμένης σε όλες τις περιοχές της Γαλλίας, με τη διασφάλιση, ολοκλήρωση των δικαιωμάτων του κάθε δήμου και της κάθε κοινότητας. Την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του κάθε Γάλλου, σαν ανθρώπου, πολίτη και εργαζόμενου…».
Από το αντιστασιακό Σύνταγμα της ΠΕΕΑ
(1ο ψήφισμα στις Κορυσχάδες 30/07/1944):
«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και ασκούνται από το Λαό. Η Αυτοδιοίκηση και η Λαϊκή Δικαιοσύνη είναι θεμελιώδεις θεσμοί του δημόσιου βίου των Ελλήνων».
Ανρί Λεφέβρ, Μάης 1968
«Το δικαίωμα στην πόλη δεν εξαντλείται στο αίτημα για τη χωρίς διακρίσεις πρόσβαση όλων στα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει η πόλη. Δεν είναι απλώς η δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και του αστικού χώρου. Αναφέρεται σε μια διαφορετική κοινωνία πόλης, στην ανάδειξη της πόλης ως έργο που παράγουν συλλογικά οι κάτοικοί της. Η πόλη-έργο, ως δυναμική συνθήκη ζωής, συμβάλλει στην ανθρώπινη χειραφέτηση, αποτελεί ταυτόχρονα προϋπόθεση και σύνοψη ενός νέου ανθρωπισμού.»
Αρνούμενοι/ες να συμβιβαστούμε με τη σημερινή πραγματικότητα, όλοι και όλες που μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα για μια αξιοβίωτη πόλη και μια αξιοπρεπή καθημερινή ζωή, που θέλουμε μια ανοιχτή, αλληλέγγυα και δημοκρατική πόλη χωρίς αποκλεισμούς, με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, αναλαμβάνουμε κοινή πρωτοβουλία για μια νέα, ριζοσπαστική αυτοδιοικητική παρέμβαση στον δήμο Θεσσαλονίκης.
Θέλουμε να εδραιώσουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της πόλης, να εδραιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη και να διεκδικήσουμε/ επιβάλλουμε τη συμμετοχή των πολιτών, ανδρών και γυναικών, στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς (με εργαλεία τον συμμετοχικό σχεδιασμό και προϋπολογισμό), στη λήψη των αποφάσεων για τα θέματα που τους/ τις αφορούν (με τη θεσμοθέτηση τοπικών δημοψηφισμάτων) και στον έλεγχο της δημοτικής πολιτικής. Θέλουμε να στηρίξουμε και να συμβάλλουμε στον πολλαπλασιασμό των αυτόνομων κοινωνικών αντιστάσεων.
Η δράση μας δεν ξεκινά σήμερα. Έχουμε βρεθεί μαζί στους αγώνες που δώσαμε για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της Ε.Υ.Α.Θ. και του Ο.Λ.Θ., για τη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και των εισιτηρίων του Ο.Α.Σ.Θ., στους μικρούς και μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη, για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων και αγαθών. Διεκδικήσαμε χώρους που ανήκουν στο δημόσιο ή την εκκλησία προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες σχολικής και προσχολικής κτιριακής υποδομής.
Υπερασπιστήκαμε τα μνημεία της πόλης μας, όπως οι Μύλοι Αλατίνι, το Φιξ, ο Λευκός Πύργος, η Υφανέτ κλπ, και προτείναμε τη θέσπιση νόμου για την προστασία του χώρου που τα περιβάλλει.
Mετά πλέον και την πανηγυρική ετυμηγορία του ΣτΕ, οι «ΑΛΕΥΡΟΜΥΛΟΙ ΑΛΛΑΤΙΝΗ» πρέπει να απαλλοτριωθούν από το Δήμο Θεσσαλονίκης και να μετατραπούν σε πολιτιστικό κέντρο-μουσείο της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης. Μπορούν επίσης να φιλοξενήσουν ένα αρχείο για την Κοινωνική Ιστορία της Θεσσαλονίκης ή ένα συναφές προς το χώρο θεματικό σχολικό συγκρότημα - σε μια περιοχή μάλιστα που «αναστενάζει» από την έλλειψη σχολικής στέγης – το οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί στο «Δίκτυο σχολείων για τη Βιομηχανική Κληρονομιά».
Αντισταθήκαμε στην παράδοση της παραλίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα (π.χ. Bungalow White, πλωτά πάρκινγκ, μαρίνες στο Θερμαϊκό, «Γιοτ μπαρ-ρεστοραν» στην πρασιά του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΑΣ).
Πορευτήκαμε μαζί στους δρόμους της πόλης, συμμετέχοντας στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο μνημόνιο και την κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης. Δώσαμε αγώνες για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων (με χαρακτηριστική την περίπτωση του Ξενώνα / Κέντρου υποδοχής προσφύγων) και όλων όσων διώκονται για τις πεποιθήσεις τους.
Θεωρούμε κορυφαία μας παρέμβαση την υιοθέτηση της πρότασής μας -και παρά την ανιστόρητη, αρχικά, άρνηση της πλειοψηφίας της Διοίκησης του Δήμου- για την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών 1940-1944», καθώς εξοντώθηκαν σχεδόν όλοι οι εβραϊκής καταγωγής και Ρομά συμπολίτες μας στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Επειδή «πόλη είναι οι άνθρωποί της» (Σέξπιρ), στο ημερολόγιο-ΟΙΚΟΛΟΓΙΟ 2010, καρπός συλλογικής δουλειάς, καταγράψαμε τη ζωή και την «ψυχή» αυτής της πόλης, τις «αιχμαλωτίσαμε» μέσα στα κείμενα και τις φωτογραφίες των ανθρώπων της.
Απευθυνόμαστε:
• Σε όσους/ες συμμερίζονται την προτεραιότητα του αγώνα για την ανατροπή του «Μνημονίου» και του νόμου «Καλλικράτης», γιατί συνδέεται άμεσα με τον αγώνα μας για έναν δήμο που να εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων του.
• Σε όσους/ες υπερασπίζονται την πόλη, το φυσικό περιβάλλον, την ιστορική μνήμη, τις κοινωνικές υποδομές και τη συλλογική χρήση του χώρου και των κοινωφελών υπηρεσιών, απέναντι στην επέλαση της εμπορευματοποίησης και του κέρδους.
• Σε όσους/ες απορρίπτουν τον κυνισμό των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς και έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την αναδιανομή των πόρων υπέρ των υποβαθμισμένων περιοχών και των αδύναμων κοινωνικά ομάδων και ατόμων, που ο αριθμός τους μεγαλώνει καθημερινά λόγω της κρίσης και των μέτρων του μνημονίου.
• Σε όσους/ες υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνότητας, φύλου, θρησκείας, πολιτιστικών διαφορών, ηλικίας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού.
• Σε όσους/ες δυσφορούν απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα και θέλουν να διατηρήσουν την ιδιότητα του πολίτη, όχι να μετατραπούν σε πελάτες-καταναλωτές.
• Σε όσους/ες υπηρετούν το δημόσιο χώρο και την πολιτική και θεωρούν «ουκ απράγμονα αλλ΄ αχρείον» («όχι φιλήσυχο αλλά άχρηστο», σύμφωνα με τη ρήση του Περικλή στον Επιτάφιο) αυτόν που δεν ασχολείται με τις δημόσιες υποθέσεις – τα κοινά.
• Σε όσους/ ες αγωνίζονται για τη δημοκρατία στην πόλη, για τη συμμετοχή με ουσιαστικά δικαιώματα των πολιτών στους θεσμούς και την αυτονομία των κοινωνικών κινημάτων.
• Σε όσους/ες νοιώθουν τη νοημοσύνη τους να υποτιμάται όταν η ανάγκη αλλαγής σελίδας στην πόλη επαφίεται στους επιχειρηματίες ή παραπέμπεται στην (εκ θαύματος;) εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού.
• Στις κοινωνικές οργανώσεις και συλλογικότητες που εμπλέκονται στα θέματα της πόλης, που θέτουν αιτήματα ή τις αφορούν οι πολιτικές του δήμου.
• Στις επιτροπές κατοίκων που πήραν, πολλές φορές, την πόλη στα χέρια τους.
• Στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του δήμου που έχουν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του «Μνημονίου», την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης αλλά και την εφαρμογή του «Καλλικράτη».
• Στις νέες και τους νέους που οραματίζονται και αγωνίζονται για ένα ανθρώπινο μέλλον σε μια ανθρώπινη πόλη.
• Στις αριστερές, οικολογικές και κινηματικές πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες.
• Σε όλους και όλες που πιστεύουν ότι πόλη είναι οι άνθρωποί της και δεν αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στην καθημερινότητα, έτσι όπως τη διαμόρφωσαν οι προηγούμενες συντηρητικές διοικήσεις του δήμου.
• Σε όλους και όλες που επιλέγουν να αντιστέκονται, να διεκδικούν και να ζουν σε μια ΑΝΟΙΧΤΗ πόλη.
H προσεχής αυτοδιοικητική μάχη έχει αναπόφευκτα και χαρακτήρα ιδεολογικής αναμέτρησης για τη φυσιογνωμία της Θεσσαλονίκης: από τη μία, μια πόλη φοβική, συμπλεγματική, παγιδευμένη στις εθνικιστικές ιδεοληψίες, τη θεοκρατία και τη διαφθορά. Από την άλλη, μια πόλη πολυπολιτισμική, δημοκρατική, «ανοικτό παράθυρο» στον κόσμο.
Η αφύπνιση της πολυπολιτισμικής συνείδησης της πόλης δεν είναι ούτε ζήτημα φολκλόρ ούτε ένας ρομαντικός κοσμοπολιτισμός που αναπολεί «περασμένα μεγαλεία». Είναι επιτακτική ανάγκη, καθώς οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες που συνέρρευσαν στην πόλη και ενσαρκώνουν τη νέα πολυπολιτισμικότητα, την «ευλογία» του διαφορετικού, αντιμετωπίζονται από το «μπαγιάτικο» εθνικιστικό της κατεστημένο ως απειλή.
Η ιδεολογική αυτή αναμέτρηση έχει ήδη αρχίσει, καθώς το εθνο-θρησκευτικό κατεστημένο της πόλης επιδιώκει να προσδώσει εθνικιστικό χαρακτήρα στις εκδηλώσεις για το ιωβηλαίο της πόλης το 2012.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο απερχόμενος δήμαρχος, η «δεξιά του Κυρίου», καθώς και οι υποψήφιοι δήμαρχοι της ακροδεξιάς πολεμούν με φανατισμό οποιασδήποτε συμβιβαστική λύση για την ονομασία της FYROM.
Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι μέλη κινήσεων πολιτών έχουν γίνει στόχος γκεμπελικών επιθέσεων από εθνικιστικά μπλογκς, επειδή ζητούν τη φορολόγηση της Εκκλησίας και την απόδοση των οικοπέδων που κατέχει για την κατασκευή σχολείων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)